Jest takie powiedzenie, którym kwituje się u nas rozmaite legislacyjne nonsensy, a brzmi ono następująco: prawo nie nadąża za rzeczywistością. Właściwie należałoby powiedzieć, że to ci, którzy za kształt konkretnych przepisów są odpowiedzialni, za rzeczywistością nie nadążają, a czasem w ogóle są od niej oderwani.
Kto nigdy nie był na Automechanice, może nie zdawać sobie sprawy, jak gigantyczna to impreza i jak wielu wystawców prezentuje tam swoje produkty i usługi. Niewiarygodna jest mnogość firm, które stanowią ogniwa łańcuchów dostaw w motoryzacji. Nawet pobieżne obejrzenie całej ekspozycji wymaga przemierzenia grubych kilometrów na piechotę, mimo wszystkich ruchomych schodów i chodników oraz busów kursujących po Messe Frankfurt.
Tematów bieżących mnóstwo, ale każdy ciśnienie podnosi, a doktor surowo zalecił nam stronić od gwałtownych emocji. Sięgamy więc do naszego kojącego skołatane nerwy kącika historycznego. Otóż chcielibyśmy przypomnieć austriacką markę Gräf & Stift. Dziś to już marka historyczna, a przy tym niemal zapomniana, lecz na kartach historii pozostanie na zawsze.
Nasza koncepcja na przyszłość za kółkiem jest taka, że będziemy rewitalizować sprzęt, który mamy, tak długo jak to tylko możliwe. Dała nam przykład socjalistyczna Kuba, że da się jeździć nawet 60-letnimi samochodami. I tak jakoś doturlamy się do końca naszego szoferowania. Ziemia młodym, lecz niebo jest nasze!
Ostatnie miesiące i dni przynoszą tyle złych wiadomości, że człowiek boi się już włączyć komputer i telewizor. Owszem, przynajmniej ropa staniała i na stacjach obniżyli ceny, ale podobno i z tego nie ma się co cieszyć, bo obniżki oznaczają, że rynki spodziewają się rychłego dupnięcia w światowej gospodarce.
Zakres zastosowania krowich pozostałości bardzo się przez lata poszerzył, co pokazała niedawno francuska firma badawczo-rozwojowa ARM Engineering, która zastosowała wodór uzyskany z kompostu i obornika do zasilania samochodu.
Skończyły się czasy, kiedy skargi na psujące się auto, sporządzone w formie sążnistych pism, kierowało się do działów reklamacji firm samochodowych, gdzie rzucano je na stertę, by spokojnie poczekały na rozpatrzenie, najczęściej odmowne. Teraz trzeba reklamacji nadać formę artystyczną. Może to być poezja, krótki utwór prozatorski, skoczny rap, smętny blues, pieśń dziadowska, a jak się ktoś czuje na siłach, to nawet układ taneczny.
Napływają nowe ciekawostki z frontu rozwoju elektromobilności. Właściciel elektrycznego Hyundaia Kona zamieścił na jednym z internetowych forów zdjęcie faktury wystawionej przez ASO za przegląd. Rachunek opiewa na 2700 zł, a w kwocie tej zawarty został koszt płynu chłodzącego za niecałe 1700 zł. Zgodnie z instrukcją powinien on być wymieniany co 60 tysięcy kilometrów, przy czym producent samochodu honoruje wyłącznie ten jeden ekologiczny płyn o niskiej przewodności, który sam dostarcza.
Niemiecki minister gospodarki i klimatu Robert Habeck, nawiasem mówiąc z Partii Zielonych, już parę tygodni temu zapowiedział zmniejszenie produkcji energii elektrycznej z gazu i jednoczesne zwiększenie wykorzystania elektrowni zasilanych węglem brunatnym i kamiennym. I to właśnie takim prądem z węgla będą zasilane samochody elektryczne, które wyzwolą klimat od węgla. Czego nie rozumiecie, obywatele?
Elon Musk podobno po cichu liczył, że do pracy w niemieckiej gigafabryce Tesli zgłosi się wielu mieszkańców naszego kraju i m.in. dlatego ulokował zakład na wschodnich przedmieściach Berlina, by pracownicy z Polski mieli lepszy dojazd. Plan ten jednak spalił na panewce. Złośliwcy mówią, że polskich pracowników nie ma w niemieckiej Tesli, bowiem wolą robotę w fabryce polskiej Izery.
Wielu kierowców unika wysokich obrotów i gwałtownego przyspieszania, dopóki silnik nie osiągnie temperatury roboczej. Czy taka ostrożność rzeczywiście przekłada się na jego żywotność? Wyniki badań General Motors oraz eksperyment przeprowadzony…
